Tekst Pisma Świętego: Sędziowie 7:1-9:57
Wiersz do zapamiętania: „I rzekł Pan do Gedeona: Lud, który jest z tobą, jest zbyt liczny, abym wydał Midianitów w jego ręce, aby Izrael nie przypisywał sobie chwały z powodu Mnie i nie mówił: Moja ręka mnie wybawiła”. Sędziowie 7:2
Wstęp:
Aby zwycięstwo nad Midianitami było wyraźnie boskie, Pan najpierw zmniejszył armię Gedeona z 32 000 do dziesięciu tysięcy, odsyłając bojaźliwych i bojaźliwych do domu, jak nakazywało prawo. Armia została jeszcze bardziej zmniejszona przez wystawianie żołnierzy na próbę nad rzeką. Ci, którzy chłeptali wodę jak psy i szybko ruszyli dalej, zostali zatrzymani w armii. Liczyła ona trzystu ludzi. Myśl o zmniejszonej armii rozbudziła lęk Gedeona. Bóg prosił go, by stawił czoła armii liczącej 135 000 ludzi siłą 300. Po podzieleniu się na trzy kompanie po stu ludzi każda, maszerowali na skraj obozu Midianitów, a następnie na wyznaczony sygnał wszyscy zadęli w trąby, rozbili gliniane dzbany, aby światło lamp było widoczne, i zawołali: „Miecz Pana i Gedeona!” W zamieszaniu i panice Midianici zaczęli atakować się nawzajem, a następnie uciekli. Po podboju Midianitów Izrael cieszył się spokojem przez czterdzieści lat.
Ledwo Gedeon umarł, a Izraelici odwrócili się ku czci Baalów. Abimelech, syn Gedeona, nie był sędzią Izraela, lecz uzurpatorem – kimś, kto usiłował rządzić Izraelem bez odpowiedniego upoważnienia. Aby wyeliminować wszelkie zagrożenia dla swoich rządów, zamordował wszystkich swoich braci z wyjątkiem Jotama, najmłodszego. Przekonał mieszkańców okolicy, by uznali go za króla, ponieważ był synem Gedeona, a wszyscy pozostali synowie z wyjątkiem Jotama zostali zabici. Jotam ze szczytu góry Garizim ogłosił, że mieszkańcy Sychem i Abimelech wdają się w wojnę domową i wyniszczą się nawzajem. I dokładnie tak się stało. Trzy lata później Bóg zesłał ducha niechęci między Abimelekiem a mieszkańcami Sychem. Abimeleka spotkał upadek.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Bóg może działać z mocą poprzez niewielką grupę oddanych ludzi, którzy są napełnieni Jego Duchem. Jaki jest tego powód? (Sdz 7:1-8; Zach 4:6; 1 Kor 1:27-29; Filip 4:13; Prz 8:13; Obj 3:4-5)
- Jaką pomoc oferuje Bóg wierzącym, którzy oddali się Jego woli, gdy ogarnia ich strach i zniechęcenie? (Sędziów 7:9-25; 2 Koryntian 1:4-11; Filipian 4:6-7)
- Co tak naprawdę wybiera ktoś, kto decyduje się nie wspierać dzieła Bożego? (Sędziów 8:6; Mateusza 12:30)
- Jak Bóg patrzy na nas, gdy wychwalamy i gloryfikujemy kościoły, instytucje lub ludzkie osiągnięcia? (Sędziów 8:22-27; Wyjścia 28:6; Łukasza 14:11; Izajasza 14:12-15; Mateusza 23:12; Jakuba 4:6-10; I Piotra 5:5-6)
Zastosowanie słowa
Omów, dlaczego Izraelici nie pamiętali o swoich błogosławieństwach od czasu wyjścia z Egiptu aż do czasów sędziów. Czy my sami lepiej pamiętamy o błogosławieństwach, które otrzymaliśmy od Pana? (Psalm 78:7; Izajasz 65:11)