Tekst Pisma Świętego: Jozuego 5:13-8:35
Wiersz do zapamiętania: „Lud więc wołał, gdy kapłani zadęli w trąby. A gdy lud usłyszał dźwięk trąb i lud podniósł gromki okrzyk, mury zawaliły się. Wtedy lud wkroczył do miasta, każdy prosto przed siebie, i zdobyli miasto”. Jozuego 6:20
Wstęp:
Podbój Kanaanu został dokonany w wyniku trzech kampanii wojskowych – centralnej, południowej i północnej. Kampania centralna, zaprojektowana w duchu podziału i podboju, składała się z dwóch głównych starć, jednego pod Jerychem, a drugiego pod Aj. Jerycho było ufortyfikowanym miastem z wysokimi murami i bramami, położonym ponad 240 metrów pod poziomem morza. Miasto było nie tylko niskie pod względem topograficznym, ale i moralnym. Było skazane na zagładę, ponieważ stało na ziemi należącej do Boga, a jego prawowiti mieszkańcy przybyli, by ją zawłaszczyć.
Strach przed Izraelitami spowodował, że Jerycho zostało zabarykadowane przed nadejściem najeźdźców. Przez sześć dni Izraelici maszerowali wokół miasta, raz dziennie, wracając nocą do Gilgal. Siódmego dnia okrążyli je siedem razy. Gdy kapłani zadęli w rogi baranie, Izraelici wydali donośny okrzyk. Mury runęły, a lud Boży mógł wejść do miasta. Wszystko w mieście zostało skazane przez Pana na zagładę, tak jak pierwociny Kanaanu. Mieszkańcy i bydło miały zostać wyniszczone, ale srebro, złoto, brąz i żelazo miały zostać złożone w skarbcu Pana.
Mimo że lud przekroczył Jordan, wciąż był podatny na grzech. Kiedy Jozue wysłał szpiegów do Aj, powrócili z pewnym raportem, że miasto jest słabo bronione i że nie będzie konieczne wysłanie przeciwko niemu więcej niż dwóch lub trzech tysięcy żołnierzy. Lecz gdy armia licząca około trzech tysięcy ludzi wyruszyła na Aj, spotkała ich klęska, a nie zwycięstwo. Jozue dowiedział się, że przyczyną klęski były grabieże dokonane przez Achana. Jako karę za tę zbrodnię, Achan i jego domownicy zostali ukamienowani, a następnie spaleni. Podczas drugiej próby Jozue i jego armia zdobyli Aj, stosując taktykę zasadzki. Izraelici stracili trzydziestu sześciu ludzi w pierwszej bitwie; tym razem nie stracili ani jednego.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Kiedy stajemy w obliczu trudności życiowych, czego doświadczenie Jozuego uczy nas o Bożej pomocy w chwili potrzeby? (Jozuego 5:14-6:2; Dzieje Apostolskie 12:5-11; 18:9-10; 23:11; Jana 14:16-23)
- Dlaczego Bóg chciał zniszczyć wszystkie żywe stworzenia w Jerychu? (Jozuego 6:21; Powtórzonego Prawa 13:16; Jeremiasza 18:6-7; 45:4; Mateusza 10:28; Łukasza 13:3)
- Co się dzieje, gdy wśród ludu Bożego pojawia się poważny grzech lub jest on tolerowany? (Jozuego 7:1-26; 1 Koryntian 5:1-13; 1 Koryntian 12:12-27; Psalm 119:162; Rodzaju 3:6)
- Jakie lekcje możemy wyciągnąć z błędów ludzi opisanych w Księdze Jozuego i ich przyszłości, które mogą być dla nas zachętą i wsparciem? (Jozuego 8:1-29; Psalm 37:23-24; 1 Jana 1:8-10)
Zastosowanie słowa
Epizod zbudowania ołtarza i odczytania Prawa ujawnia cztery zasady zrozumienia Księgi Jozuego. Jak możemy zastosować te zasady w naszej chrześcijańskiej drodze z Bogiem? (Joz 8,30-35)
- Prawo do posiadania Ziemi Obiecanej zależało od wierności przymierzu z Bogiem. (5 Mojż. 30:15-18)
- Przystęp Izraelitów do Boga zawsze odbywał się przez wiarę, ofiary i przebłaganie za grzechy (Jozuego 8:30-31)
- Ciągłość błogosławieństw Bożych zależała od ich głębokiego trzymania się Go z wiarą i miłością. Wiara w obietnice Boże, ucieleśnione w ołtarzu, przebłaganiu przez krew i przykazaniach, była niezbędna do podtrzymywania przymierza z Bogiem. (Powtórzonego Prawa 29:18-21)
Spisane Słowo Boże było dla Jego ludu najwyższym autorytetem i podstawą, na której doświadczali Jego błogosławieństwa lub przekleństwa. (Jozuego 8:31-32; Mateusza 7:24-27)