Tekst Pisma Świętego: Jozuego 1:1-5:12
Wiersz do zapamiętania: „I rzekli do Jozuego: Zaprawdę, Pan wydał cały ten kraj w nasze ręce, gdyż wszyscy mieszkańcy kraju trwożą się przed nami”. Jozuego 2:24
Wstęp:
Zanim Izraelici mogli wkroczyć do ziemi Kanaan, Pan najpierw uroczyście polecił Jozuemu zadanie, jakie przed nim stało. Ziemia została obiecana Izraelowi, ale muszą ją posiąść. Pan trzykrotnie nakazuje Jozuemu być silnym i bardzo odważnym. Ogrom i czas trwania czekającego go zadania, presja związana z przewodzeniem tak upartemu ludowi oraz nieobecność duchowego mentora, Mojżesza, zapewne ciążyły Jozuemu na sercu. Ale Pan nie powoływał go bez wsparcia.
Przygotowując się do inwazji, Jozue wysłał dwóch szpiegów do Jerycha. Nie był to dowód braku wiary z jego strony, lecz raczej kwestia strategii militarnej. Szpiedzy znaleźli schronienie w domu nierządnicy imieniem Rachab. Rachab słyszała o cudownych zwycięstwach, jakie Pan dał Izraelowi, i doszła do wniosku, że ich Bóg musi być prawdziwym Bogiem, dlatego zaufała Mu, stając się prawdziwym wyznawcą. Szpiedzy obiecali oszczędzić Rachab i jej rodzinę. Ryzykowała życie, aby ocalić życie szpiegów, ponieważ wierzyła w moc i suwerenność ich Boga.
Nadszedł czas przekroczenia Jordanu, który był już wezbrany. Kapłani otrzymali polecenie, aby ruszyć w drogę, niosąc Arkę Przymierza. Kiedy stopy kapłanów dotknęły wody Jordanu, rzeka zatrzymała się, a wody spiętrzyły. Bóg, reprezentowany przez Arkę, wprowadził lud do Jordanu. Kapłani doszli do środka koryta rzeki i tam pozostali, podczas gdy cały Izrael przeszedł po suchym lądzie. Bóg demonstrował, że Jego obecność była ich nadzieją na triumf, a nie czymś samym w sobie.
Pan nakazał dwunastu mężczyznom, po jednym z każdego plemienia, wynieść po jednym kamieniu z Jordanu i postawić tablicę pamiątkową. Jozue ustawił dwanaście kamieni na środku Jordanu, tam gdzie stali kapłani.
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Porównaj misję Jozuego, by poprowadzić Izraelitów do Ziemi Obiecanej, ze służbą i dziełem Jezusa Chrystusa (Jozuego 1:1-9; Lb 27:18-23; Pwt 34:9; Hebrajczyków 4:1, 6-8)
- Bóg nakazał Jozuemu być silnym. Wyjaśnij, w jaki sposób ta fundamentalna obietnica dana Jozuemu jest jednocześnie zobowiązaniem Boga wobec wszystkich wierzących, którzy zmagają się ze swoją wiarą. (Joz 1,10-18; Mt 28,20; Hbr 13,5-6; Mt 1,23; Łk 24,49)
- Kłamstwo Rachab nie usprawiedliwia kłamstwa ze strony wierzących w szczególnych okolicznościach. Bóg w żaden sposób nie musiał polegać na oszustwie, aby wypełnić obietnice przymierza lub chronić szpiegów. Dlaczego Rachab została pochwalona przez Boga? (Jozuego 2:4-6; Jakuba 2:25; Hebrajczyków 11:31).
- Dlaczego ważne było poświęcenie się przed przekroczeniem rzeki Jordan? (Jozuego 3:5; Wyjścia 19:10, 14-15; Dzieje Apostolskie 2:38)
Zastosowanie słowa
Wyjaśnij znaczenie pomnika na zachodnim brzegu rzeki Jordan i dwunastu kamieni na środku koryta rzeki? (Jozuego 4:1-24) W jaki sposób wierzący z Nowego Testamentu może utożsamić dzieło Chrystusa z tymi kamieniami, zarówno na zachodnim brzegu rzeki Jordan, jak i na środku koryta rzeki? (Rzymian 6:4; Kolosan 3:1)