Niedziela: Bożki Micheasza: Sędziowie 17:1-13
Epizod z Księgi Micheasza ilustruje niskie standardy moralne, wypaczone praktyki religijne i chaotyczny porządek społeczny Izraela w okresie sędziów. Jeśli Słowo Boże i zdrowe zasady moralne zostaną zlekceważone, zarówno jednostki, jak i całe społeczeństwo ulegną zagładzie. Każdy czynił to, co uważał za słuszne. (Przysłów 14:34)
Poniedziałek: Danici osiedlają się w Laisz: Sędziowie 18:1-17
Korupcja w domu z czasem rozprzestrzeni się na społeczeństwo; w tym przypadku rozprzestrzeni się na całe plemię. Fałszywa doktryna jest jak zaczyn; rośnie cicho i w ukryciu i wpływa na wszystko, czego dotknie. Danici domagali się swojego dziedzictwa, ale inwazja wroga zmusiła ich do przesiedlenia. Gdyby plemiona pozostały wierne Bogu, wróg nie wydziedziczyłby ich i mogliby cieszyć się swoim dziedzictwem. (Jozuego 19:40-48; Galacjan 5:7-9)
Wtorek: Kapłan samolubny: Sędziowie 18:18-31
Pozycja kapłana lewity podkreśla, że nie tylko lud, ale także sama służba Boża uległa zepsuciu. Kapłan ten był gotów służyć jako kapłan innych bogów wyłącznie dla pieniędzy i pozycji.
Środa: Lewita i jego konkubina: Sędziowie 19:1-15
To wydarzenie ukazuje, jak zdeprawowani i niemoralni stali się niektórzy Izraelici po odwróceniu się od Boga. Lewita wydał swoją żonę na gwałt i śmierć, aby ratować siebie. Niektórzy Izraelici stali się homoseksualistami, gwałcicielami i mordercami. (Ozeasza 9:9; 10:9)
Czwartek: Zboczenia seksualne: Sędziowie 19:16-31
Pismo Święte postrzega homoseksualizm i lesbijstwo jako jeden z końcowych skutków odrzucenia przez Boga osoby lub ludu zboczonego. Jeśli nie zostanie z tego powodu pokutowane, homoseksualizm doprowadzi do zepsucia umysłu i może prowadzić do opisanego tam okrucieństwa. (Rzymian 1:28; 2 Tymoteusza 3:2)
Piątek: Izraelici walczą z Beniaminitami: Sędziowie 20:1-48
Beniaminici bardziej sympatyzowali ze złymi ludźmi, co wskazywało na utratę wrażliwości moralnej i lojalności wobec Boga i Jego Słowa. Sąd Boży nad nimi był pewny. (Mateusza 12:30; 1 Koryntian 5:1)
Sobota: Każdy zrobił to, co uważał za słuszne: Sędziowie 21:1-25
Księga Sędziów kończy się podkreśleniem, że w czasach sędziów Izraelici ignorowali Boże standardy i czynili to, co słuszne według własnego osądu. Ludzkie myśli i opinie są błędnym osądem tego, co słuszne. Kierowanie się w życiu własnymi opiniami, a nie Słowem Bożym, jest niczym innym jak buntem przeciwko Niemu. (Prz 14:12; 16:25; Neh 9:26, 31)