Tekst Pisma Świętego: Sędziowie 17:1-21:25
Wiersz do zapamiętania: „Micheasz miał świątynię, zrobił efod i bożki domowe, a jednego ze swoich synów poświęcił na kapłana. W owych czasach nie było króla w Izraelu; każdy czynił to, co uważał za słuszne”. Sędziów 17:5-6
Wstęp:
Ostatnia część Księgi Sędziów nie rozwija narracji, lecz daje przerażający obraz niskiego stanu religijnego, moralnego i politycznego, do jakiego doprowadził Izrael w okresie sędziów.
Pierwsza opowieść dotyczy religijnego zepsucia. Micheasz, człowiek z Efraima, umieścił bożki w świątyni razem ze swoimi domowymi bogami. Postanowił również ustanowić kapłaństwo dla swojej rodziny, więc wykonał efod i poświęcił jednego ze swoich synów na kapłana. Jakiś czas później lewita, który mieszkał w Betlejem, udał się do Efraima w poszukiwaniu miejsca na nocleg. Micheasz zaproponował mu posadę kapłana w swojej rodzinie. Micheasz zaoferował mu wynagrodzenie, jedzenie i ubranie, a lewita zgodził się służyć. Micheasz przypuszczał, że Pan pobłogosławi mu w tym wszystkim, podczas gdy w rzeczywistości było to całkowicie sprzeczne z Bożym nakazem.
Mniej więcej w tym samym czasie plemię Danitów postanowiło poszukać dodatkowego terytorium do zamieszkania. Niechronione północne miasto Laisz nie miało z nikim żadnych powiązań. Sześciuset uzbrojonych Danitów zdobyło miasto i ustawiło tam bożki.
Dochodzimy teraz do historii niewiarygodnego zepsucia moralnego – opowieści o Lewicie i jego konkubinie. Ten konkretny Lewita miał konkubinę, którą banda zboczeńców seksualnych zgwałciła aż do jej śmierci. Kiedy Lewita powiedział o tym wybranym wojownikom z plemion Izraela, z wyjątkiem Beniamina, dali oni Beniaminitom możliwość wydania winnych zboczeńców na karę. Gdy odmówili, wybuchła wojna domowa. Plemię Beniamina zostało niemal unicestwione.
Księga Sędziów kończy się smutnym tematem, który brzmi w naszych uszach: „W owych czasach nie było króla w Izraelu. Każdy czynił to, co uważał za słuszne”
Studiowanie Słowa
Studium lekcji
- Co się dzieje z ludźmi i narodami, gdy lekceważą zasady moralne i dopuszczają się wypaczonych praktyk religijnych? (Sędziów 17:1-13; Przysłów 14:34)
- Gdyby Danici pozostali wierni Bogu, jak inaczej wyglądałoby ich życie? (Sędziów 18:1-17; Jozuego 19:40-48; Galatów 5:7-9)
- Co Biblia mówi na temat zboczeń seksualnych, takich jak homoseksualizm i lesbijstwo? (Sędziów 19:1-31; Ozeasza 9:9; 10:9; Rzymian 1:28; 2 Tymoteusza 3:2)
- Jakie będą ostateczne skutki, gdy ktoś zdecyduje się sympatyzować ze złymi ludźmi? (Sędziów 20:1-48; Mateusza 12:30; 1 Koryntian 5:1; Jozuego 24:15)
Zastosowanie słowa
Księga Sędziów kończy się podkreśleniem, że w czasach sędziów Izraelici ignorowali Boże standardy i czynili to, co słuszne według własnego osądu. Co decyduje o tym, co jest dobre, a co złe? Czy relatywizm moralny i etyka sytuacyjna decydują o tym, co jest dobre, a co złe? (Sdz 21:25; Prz 14:12; 16:25; Neh 9:26, 31; Rz 4:15; 1 J 3:4)