„A Ten, który daje ziarno siewcy i chleb na pokarm, niech da i pomnoży ziarno, które zasialiście, i przysporzy owoców waszej sprawiedliwości.” – 2 Koryntian 9:10
Czytanie Pisma Świętego : Rzymian 6:11-23
Wstęp
Napierśnik był ważną częścią zbroi żołnierza, osłaniającą jego najważniejsze narządy, zwłaszcza serce i płuca. Składał się z dwóch części – przedniej i tylnej – sięgających od szyi do ud. Większość z nich była wykonana z płytek lub metalowych pierścieni, przypominających łuski ryby lub połączonych ze sobą pętlami, co zapewniało swobodę ruchów, a jednocześnie chroniło przed mieczem, włócznią lub strzałą.
Sprawiedliwość tutaj odnosi się do
uczciwość, świętość, czystość życia, szczerość pobożności. Napierśnik chronił istotne części ciała, a myśl ta może być taka, że uczciwość życia i prawość charakteru są tak samo niezbędne do obrony przed atakami szatana, jak kolczuga miała chronić serce przed strzałami wroga. To właśnie niezniszczalna uczciwość Hioba, a w wyższym sensie samego Odkupiciela, uratowała ich przed pokusami diabła. I jest tak samo prawdziwe teraz, że nikt nie może skutecznie przeciwstawić się pokusie, jeśli nie jest prawy… Brak uczciwości wystawi człowieka na ataki wroga, tak jak człowiek, którego kolczuga była uszkodzona lub której jakiejś części brakowało. Król Izraela został trafiony strzałą „między stawy swojej zbroi” (1 Krl 22,34); i wielu ludzi, którzy myślą, że mają na sobie chrześcijańską zbroję, zostaje trafionych w ten sam sposób. Istnieje jakaś wada charakteru; brak niezniszczalnej prawości; jakiś punkt, który jest niestrzeżony – i to z pewnością stanie się celem ataku wroga. Tak Dawid był kuszony, by popełnić ogromne zbrodnie, które plamią jego pamięć, a Piotr, by zaprzeć się swego Pana. Tak Judasz był atakowany za brak zbroi sprawiedliwości, przez swoją chciwość; i tak, przez brak niezniszczalnej prawości w jednym punkcie, niejeden kaznodzieja ewangelii został zaatakowany i upadł. Można tu dodać, że potrzebujemy prawości, którą tylko Bóg może dać… aby uczynić nas całkowicie niewrażliwymi na wszystkie strzały wroga. (Barnes' Notes on the New Testament, Kregel Publications, Grand Rapids, Michigan, s. 1013)
Pytania do lekcji
- Jaki jest ważny pierwszy krok dla każdego wierzącego? Rzymian 4:3-5; Dzieje Apostolskie 2:38; 3:19-24; Izajasza 55:6-7.
- Czego zatem można się spodziewać? List Jakuba 2:20-24; List do Efezjan 2:8-10.
- Czy grzech nadal powinien mieć władzę? Rzymian 6:1-2, 11-16. Co mamy zrobić z naszymi „członkami”?
Uwaga: na marginesie „narzędzia” są tłumaczone jako „broń” lub „broń”. - Porównaj dwa sposoby, w jakie możemy być sługami. Rzymian 6:18, 20-22.
- Jaki powinien być nasz stosunek do sprawiedliwości? Ewangelia Mateusza 5:6.
- Jakie wezwanie do wiary i błogosławieństwa kieruje Bóg? Izajasz 55:1-3.
- Co jest dobrym wskaźnikiem nawrócenia? 1 Jana 2:28-29; 3:7.10; Mateusza 12:34-37.
- Jak to możliwe? List do Filipian 2:13; 2 List do Koryntian 3:5-6; List do Rzymian 8:10.
- Dlaczego ważne jest, aby badać swój stan duchowy? 2 Koryntian 13:5.
- W jaki inny sposób symbolizowana jest sprawiedliwość? Obj. 19:7-8; 3:18-19. Jak ważne to jest? Ew. Mateusza 22:11-14.
Aplikacja życiowa
Kim jesteś? Oto jest pytanie, kim naprawdę jesteś? Spójrz na swoje „wewnętrzne wnętrze”. Co widzisz? Ktoś zauważył, że to, kim naprawdę jesteśmy, to to, kim jesteśmy, kiedy jesteśmy sami i nikt inny nie patrzy. Jeśli jesteśmy prawdziwymi chrześcijanami od wewnątrz, prawdziwie sprawiedliwymi i nawróconymi, to w zaciszu domowym jesteśmy tacy sami, jak w kościele.
Czy zignorowaliśmy podstawowy obowiązek, przyjmując łaskawe zaproszenie Króla: czy włożyliśmy szatę? A może odmówiliśmy założenia właściwej szaty? Przyjęcie zaproszenia, a następnie odmowa włożenia „szaty” lub przekonanie, że nie jest ona potrzebna, byłoby odrzuceniem ofiary Chrystusa, a zatem bylibyśmy oszustami.
Kim jesteś?