Wiersz do zapamiętania : „Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus” (1 Tymoteusza 2:5).
WSTĘP: W ostatniej lekcji rozważaliśmy Boga i odkryliśmy, że kochał nas na tyle, by posłać swojego Syna, aby za nas umarł (J 3,16). Nie powinniśmy jednak zapominać, że Syn umiłował nas tak bardzo, że był gotów ponieść najwyższą ofiarę.
Wszystko w Jezusie było niezwykłe, od Jego dziewiczych narodzin po cudowne zmartwychwstanie. Ponieważ był Synem Bożym, obdarzonym mocą czynienia cudów, mądrością rozumienia wszystkiego oraz obietnicą chwały i władzy w przyszłości, mamy tendencję do pomijania faktu, że był również człowiekiem.
Dorastał jak każdy inny chłopiec w Jego czasach. Stawiał czoła problemom i pokusom, tak jak my wszyscy. Musiał wybierać między życiem w wygodzie i chwale a życiem w niedostatku i prześladowaniach. Jeśli myślimy, że było to dla Niego łatwe, to nie do końca zrozumieliśmy scenę w Ogrodzie Getsemani. Spędzał tam czas na kolanach w agonii, błagając Ojca o znalezienie innego sposobu, by uniknąć śmierci na krzyżu.
Często myślimy, że nasze problemy są ogromne i nikt nigdy nie doświadczył takiego cierpienia psychicznego i męki, jakie my musimy znosić. Stawiałem czoła trudnym sytuacjom, ale nigdy do tego stopnia, że pociłem się „jak wielkie krople krwi”. Dlaczego więc miałbym czuć, że moje problemy są trudniejsze do zniesienia niż te, z którymi zmagał się Jezus?
Jezus mógł przyjąć ofertę szatana dotyczącą królestw świata. Mógł być ważnym człowiekiem, posiadającym autorytet i władzę. Jednak z miłości do nas był gotów poświęcić to i umrzeć w agonii, abyśmy mogli mieć życie wieczne.
Tak, Jezus był i jest Synem Bożym. Jest godzien naszej chwały i nigdy nie możemy Go przecenić. Obawiam się jednak, że często zapominamy o Jego człowieczeństwie. To właśnie dlatego, że był człowiekiem, możemy utożsamić się z Jego doskonałym przykładem i wyciągnąć do Niego rękę w wierze, wiedząc, że jako człowiek, On również był kuszony. Skoro On mógł je pokonać, z Jego pomocą my również możemy. To Jego człowieczeństwo dowodzi Jego miłości do nas. Bogu może być łatwo umrzeć za innych, ale wiemy, jak trudno byłoby nam umrzeć za tych, którzy są niemili i nas nie lubią.
Jezus jest zatem osobą wyjątkową. Jest jednocześnie „Synem Bożym” i „Synem Człowieczym”. Może wszystko, a jednak rozumie, jak czujemy się jako słabi ludzie. Wspaniale jest być częścią Jego rodziny i współdziedzicami Królestwa Bożego. To przywilej uznawać Go za naszego Pana i Mistrza.
PYTANIA LEKCYJNE
- Jakim określeniem posłużył się Jezus, opisując siebie? Ewangelia Mateusza 17:22; 19:28. [UWAGA: Określenie „Syn Człowieczy” pojawia się w Biblii 88 razy. Jezus zazwyczaj używa go w odniesieniu do samego siebie.]
- Dlaczego Twoim zdaniem chciał podkreślić swoje człowieczeństwo? List do Hebrajczyków 2:14-18; List do Hebrajczyków 4:15.
- Był człowiekiem, „Synem Człowieczym”, ale kim jeszcze był? Jana 3:16-18.
- Na kim mamy wzorować swoje życie? 1 Piotra 2:21; Jak On żył? 1 Piotra 2:22-23
- Jaką ważną cechę posiadał? Ewangelia Mateusza 26,38-39. Jak nauczył się posłuszeństwa? List do Hebrajczyków 5,8-9. Czy nauczyliśmy się tej lekcji?
- Jaką rolę odgrywa On w tym czasie? List do Hebrajczyków 7:24-25.
- Jaką pozycję zajmuje On w stosunku do Kościoła? List do Efezjan 4:15-16.
- Jak prawda o zwierzchnictwie Jezusa odnosi się do twojego życia osobistego?